เมื่อ ท่านอายุได้  ๑๕ ปี ได้บรรพชา เป็นสามเณรในสำนักวัดบ้านคำบง   ใครเป็นบรรพชาจารย์ไม่ปรากฏ   ครั้นบวชแล้วได้ศึกษาหาความรู้ทางพระศาสนามีสวดมนต์และสูตรต่างๆ ในสำนักบรรพชาจารย์   จดจำได้รวดเร็ว อาจารย์เมตตาปรานีมาก   เพราะ เอาใจใส่ในการเล่าเรียนดี   ประพฤติปฏิบัติเรียบร้อย เป็นที่ไว้เนื้อเชื่อใจได้

    เมื่ออายุท่านได้ ๑๗ ปี  บิดาขอร้องให้ลาสิกขาเพื่อช่วยการงานทางบ้านท่านก็ได้ลาสิกขาออกไปช่วยงาน ของบิดามารดาเต็มความสามารถ     ท่านเล่าว่าเมื่อลาสิกขาไปแล้วยังคิดที่จะบวชอีกอยู่เสมอไม่ลืมเลย คงเป็นเพราะอุปนิสัยในทางบวชมาแต่ก่อนอย่างหนึ่งอีกอย่าง หนึ่งเพราะติดใจในคำสั่งของยายว่า

       คำสั่ง ของยายนี้ คอยสะกิดใจอยู่เสมอ   ครั้นอายุท่านได้  ๒๒  ปี   ท่านเล่าว่ามีความอยากบวชเป็นกำลัง  จึงอำลาบิดา   มารดาบวชท่านทั้งสองก็อนุญาตตามประสงค์ท่านได้เข้าศึกษาในสำนักพระอาจารย์เสาร์ ( หลวงปู่เสาร์ )  กันตสีโล วัดเลียบ  เมืองอุบล  จังหวัดอุบลราชธานี

     อุปสมบท  เป็นภิกษุภาวะในพุทธศาสนา  ณ วัดศรีทอง(วัดศรีอุบลรัตนาราม)อำเภอเมือง   จังหวัดอุบลราชธานี   พระอริยกวี (อ่อน) เป็นพระ อุปฌายะ   พระครูสีทาชยเสโน   เป็นพระกรรมวาจาจารย์   พระครูประจักษ์อุบลคุณ ( สุ่ย ) เป็นพระอนุสาวนาจารย์เมื่อวันที่  ๑๒  มิถุนายน   พ.ศ.๒๔๓๖